Heimthra

Eg aetla litillega ad raeda adeins um thad i hverju su heimthra sem eg hef fundid fyrir bryst fram i, en thad eru adallega tveir hlutir.

Eg finn fyrir mikilli longun ad heimsaekja stadi sem eru vid sjo, mig langar ad labba eftir einhverri strandgotunni og horfa a hafid, en thad er engin hof a leid minni, ekki nema eg gefi mer tima til ad fara til Feneyja mun eg ekki sja hafid fyrr en i flugvelinni a leid til Islands. Mer finnst thetta afar furdulegt, eg hef nu ekki verid neitt serstaklega hrifinn af hafinu hingad til, thad er bara tharna, en nu thegar thar er hvergi nalaegt tha finnst manni eitthva vanta. Her er ekkert nema trjam thakktar haedir svo langt sem augad eygir, sem er tho nokkru skarra en i Hollandi thar sem ekki var ad sja hol eda votn af nokkru taegi jafnvel thott madur faeri landid endilangt.

Hitt form heimthra minnar er folgin i thvi ad fa mer ad eta. Eg hef komist af thvi nylega ad eg tholi ekki ad leita mer ad faedi, mer leidast veitingastadir og nenni omogulega ad hugsa um hvad eg eigi ad fa mer, thetta endar yfirleitt i einhverju bakarisfaedi (sem eru a hverju horni her i evropu) eda skyndimat. Hluti thessa vanda eru ad her eru ekkert nema asiskir veitingastadi, hvort sem thad heitir kinverskt, indverskt, malasyskt, persnest eda tyrkneskt. Eg er ekki mjog mikid fyrir asiskan mat. Eg skil bara ekki hvernig evropubuar geta edit allt thetta asiufaedi. Og ef thad er ekki asiskt tha er thad italskt eda ameriskt (pizzeria eda steakhouse). Eg skil ekki af hverju thad er svo erfitt ad finna thyskan mat i midbaejum borganna, eg er kannski bara ad leita a vitlausum stodum.

Kvedja
Vidar Orn