Nokkrar hugleidingar

Undanfarnar tvaer vikur hafa nokkrar hugsanir fengid ad gerjast i heilabuinu, og einn thattur i thvi ad mota hugmyndir er ad skrifa thaer nidur, og enn betra er ad fa umsagnir um manns omotudu hugsanir; thvi thad er einmitt thad sem eg a vid med "omotadar" hugsanir, thaer hafa ekki orfid fyrir motandi utanadkomandi ahrifum, afar sjaldgaeft er ad hugmynd teljist gild og god an thess ad hafa ordir fyrir utanadkomandi ahrifum. Omotadar hugmyndir i burdarlidum geta oft verid mjog hafleygar, oftast um of, og thvi aetla eg baedi ad vara ykkur vid og bidja ykkur um haldgott hugmyndareipi (sko, strax ordinn helviti hafleygur, farinn ad studla og allt) til ad binda minar nidur.

Eg hef svoldid verid ad paela i „multi-kulturisma“, thetta er vinsaelt ord i dag, baedi notad i hadi sem hrifningu. Til eru fjolmargar skilgreiningar a thessu fyrirbaeri, eda hugmynd, en vid skulum ekki gleyma okkur i skilgreiningum. I raun er “multi-kulturismi” thversogn, ad minnsta kosti midad vid thad sem eg upplifi, tha er att vid tha skilgreiningu ad multikulturismi se thegar margar olikar menningar koma saman og mynda eina heild, eina menningu sem se blanda allra hinna, her verdur menningin adeins ein, thad er bara ein menning, ekki “multi”, ekki verdur fjolgun a menningum heldur faekkun. Thannig kemur thetta mer fyrir sjonir, og thar sem meira er myndast ekki ny menning, heldur verdur menning stadarins hinum yfirsterkari og neydir thaer til adlogunar. Her i evropu er ekki “multikulturismi”, her er bara vestraen evropsk menning, her ma sja sendiherra hina ymsu menninga reyna ad selja synishorn af menningu sinni (audveldast er ad sja thetta i matarmenningu), kannski i thvi oraunverulega markmidi ad mynda thennnan margumtalada “multikulurisma”. En thaer verda ad saetta sig algerlega vid krofur stadarmenningarinnar, ellegar verdur synishornid ekki keypt.

A ferd minni hef eg hitt thrja menn fra threm heimsalfum, suduramerikumann, asiubua og evropumann. Their voru allir eins, eins klaeddir, toludu sama tungumalid (ensku), somu kaeki, somu hegdun, somu galla og somu kosti. Their tilheyrdu allir, allavega a medan ferdum theirra stod, vestraenni evropskri menningu, klaeddir i vestraen for (gallabuxur og skyrtu), toludu evropskt tungumal og svo framvegis, ekki var ad sja a thessum monnum ad their tilheyrdu sitthvorum hluta heimsins (nema a hudlit og andlisdrattum). Thessir menn hofdu ekkert synishorn sinnar menningu ad selja, ekki i fljotri sjon.

Eg for thvi ad velta fyrir mer hve vestraen menning er ordin radandi i heiminum i dag, hun er allstadar, i ollum heimshornum, a ollum menningarsvaedum. Ef thu getur ekki adlagad thig ad vestraenni menningu attu ekki samleid med “altjodasamfelaginu”. Multikulturismi thydir einnfaldlega innlinum og adlogun annarra menninga ad evropskri menningu.

I sogulegu samhengi hefur thessi throun stadid yfir nokkud lengi, einungis thau riki sem hafa lokad sig af hafa getad fordad menningu sinni fra glotun, og jafnvel thott thu lokir thig af er thad erfitt (Kina sem daemi). Folk tharf ad fara inn i svortustu skoga Amazon eda til strjabilari svaeda Afriku, til ad verda fyrir “menningarsjokki”. Hvad er eftir af menningu Ameriku, til daemis, thad er voda litid, i nordur ameriku tala their ensku, sogu svaedisins og menningu thess hefur verid sopad inn a verndada bletti thar sem indjanar (thad er ad segja theim sem ekki var utrymt) gera tilraunir til ad endulifga menningu sina. I sudur-ameriku tala their spaensku, og spaensk og portugolsk menningur hefur yfirtekid alla heimsalfuna, her hefur sogu og menningu milljona einfaldlega verid utrymt.

Thad er kannski haegt ad faera rok fyrir thvi ad vilji folk bua a akvednu svaedi se thvi hollara ad adlaga sig ad menningu svaedisins, en vid horfum upp a ad fjarlaegir heimahagar folksins seu einnig ad adlaga sig ad hinni radandi menningu timans (sem hefur reyndar aldrei verid onnur en evropsk). Nylendustefnan hefur aldrei verid a eins sterkri siglingu og nu i dag.

Thad hvort thetta se slaemt eda ekki aetla eg ekki ad segja, eg hef ekki hugleitt thad langt, eflaust er haegt ad finna rok med og a moti, og skemmtilegast vaeri natturulega ad fa thau rok i athugasemdir.

Tha er theirri hugleidingu lokid, og nu tekur vid onnur, jafnvel enn alvarlegri umraeda.

Eg held eg se ad verda cokefikill (her a eg vid Coca-cola). Thad virdist litid annad i bodi her en vorur Kokakolafyrirtaekisins, eg hef adeins einnu sinni a thessum tveim vikum keypt mer pepsi. Eg hef alltaf verid einhardur studningsmadur Pepsi gosdrykksins, en eftir ad hafa thambad thetta mikla magn af koka-kola (ekki fer eg ad drekka Fanta!) undanfarid er eg farinn ad skilja hvad gerir folk ad kokfiklum, thetta er furdulega avanabindandi, hver sopi krefst thess ad madur fai ser annan, thangad til flaskan er buinn, fyrsti og sidasti sopin er her verstur. Thetta hef eg ekki fundid med Pepsi. Eg mun athuga thetta naest thegar Pepsi stendur mer til boda, hvort somu tilfinningu verdi nad. Annars verdur mer mikid skemmt thegar eg les innihaldslysingu a kokflosku, thar stendur “inniheldur 29% af radlogum dagskammti af sykri” (a thysku ad sjalfsogdu), en rett fyrir nedan thessa setningu stendur i adeins minni stofum “i hverjum 250 ml”, thannid af halfur liter af koki inniheldur 58% af sykurthorf likamans yfir daginn!! Drekktu liter af koki og thu ert kominn langt fram yfir radlagdan dagskammt. Thetta er vidbjodur, en samt svo avanabindandi.

Tha er thessu lokid, i bili.

P.S: tvaer nyjar myndir eru komnar inn.

P.S. 2: eg las grein i fyrradag um hverfandi ahrif semikommunar i ritudu mali, og fannst hofundum thad midur, eg for thvi ad paela og aetla ad reyna ad nota thetta vanmetnasta greinamerki meira, vonandi tokud thid eftir thvi i byrjun posts.