Sidasta bloggid fra utlondum.
I gaer eyddi eg ollum peningnum sem eg atti eftir, atti i gaer 30 evrur til ad lifa af tvo daga, thad sem svo sem ekki ogerlegt, en eg et engar steikur og drekk enga bjora sidasta kvoldi mitt her.
Haag er fin borg, verslunarhverfid er mjog gott, eg skodadi ekki mikid meira en thad. Eg velti thvi hinsvegar fyrir mer, i lestinni til Haag hvort thad vaeri yfirhofud rett ad kalla borgina "Haag", hun heitir nefnilega Den Haag a hollensku, "den" er akvedinn greinir, thetta thydist audveldlega yfir a ensku eda thysku sem er med lausan akvedin greini (The Hague heitir hun a ensku), en erfidara er ad koma thessum akvedna greina yfir a hid ilhyra, thar sem islenskan er med afastan akvedin greini. Aetti madur ekki ad segja "Haagid" eda "Haagin"? Eg veit ekki hvers kyns thessi akvedni greinir "den" er. Thad sama a eiginlega vid um Sviss lika, en thad heitir a thysku "die Schweiz", "die" er akvedin greinir i kvenkyni. Einnig a thetta vid um Holland (sem er kolrangt), "The Netherlands" a ensku, thetta hefur thyst vel yfir a islensku thar sem vid tolum um "NidurlondIN", hvi skyldu hinar thydingarnar ekki taka mid ad thessum akvedna greini?
En jaeja, i dag atti eg semsagt engan pening og gat thvi litid gert mer til skemmtunar, eg hefdi viljad kikja a Van Gogh safnid eda jafnvel a husid sem Anna Frank bjo, en vard ad haetta vid (inn a Van Gogh safnid kostadi 10 evrur). Eg atti hinsvegar lestarmida og akvad ad halda eitthvert ut a land, thad er okeypis ad labba um og skoda, einnig var eg ad vonast eftir ad na einhverjum godum ljosmyndum (gerdist ekki). Eg for thvi nidur a lestarstod og tok lest eitthvert ut i buskan, sem vildi svo til ad var thorpid Zandveert, litill baer vid sjavarsiduna. Mjog fallegt og fridsaelt thorp med fallegri strandlengju. Eg hekk thar i svona tvo tima og for aftur til Amsterdam, tha var klukka nekki nema 14 og eg nennti ekki ad hanga i Amsterdam svo eg for aftur i lest af handahofi, i thetta sinn for hun i hina attina fra Amsterdam, i austur ad borginni Nijmegen, sem er er tjad ad se elsta borg Nidurlandanna, hun var sosum fin, ekki var ad sja ad hun vaeri eitthvad rosa gomul og voda litid ad sja thar og thar sem eg atti engan pening gat eg litid gert en ad fara aftur til Amsterdam (var svona klukkutima og halfan tharna), lestin til baka tok nokkurn tima og koma eg i Amsterdam rett fyrir 19, fyrir halftima sidan.
Nu fer eg upp a hostel, pakka og geri allt tilbuid, fer bara snemma ad sofa og verd maettur ferskur upp a Schiphol um hadegisbil a morgun.
Eg er tho ekki haettur ad nota bloggid, eg hef fra ymsu ad segja og margt ad skrifa og eg hvet ykkur til ad lita her inn vid og vid.
Sjaumst a Islandi
kvedja Vidar Orn
p.s. eg kem sidustu myndunum ekki inn, en eg for vist upp a topp a Eiffel og eg sanna thad thegar eg kem heim.
Wednesday, April 23, 2008
Tuesday, April 22, 2008
Amsterdam
Sidasta dag minn i Paris for eg a vapp um borgina og skodadi hennar thekktustu minnismerki, eg byrjadi a Fruarkirkjunni, sem gerd var odaudleg i sogunni um Hringjarann. Eg vard hinsvegar fyrir nokkrum vonbrigdum med kirkjuna, hun er bara ekkert spes, a minum ferdum hef eg sennilega sed thrjar eda fjorar kirkjur mun storfenglegri og eg var alls ekki ad leita eftir kirkjum. Kannski mesti glaesileikinn se inn i kirkjunni, en eg nennti ekki inn i hana enda bidrodin thvilik (thad er svona sem sogur og kvikmyndir geta gert fyrir hluti, thad var tildaemis engin bidrod inn i domkirkjuna i Koln sem ad jafnadi er talin ein su storfenglegasta i heiminum). Einnig var klukkan alveg ad verda tolf og eg aetladi mer ekki ad festast i midri messu. Eg helt thvi ganginum afram medfram Signubokkum, alveg ad Eiffel turninum, sem er thonokkur gangur. Dalitil bidrod var i liftuna, a jodru nidri svona halftima bid og sidan thegar komid var upp a adra haed var svona 20 minutna bid i liftuna upp a topp. Onnur haedin var nogu hatt uppi fyrir hvern sem er en eg aetladi mer ekki ad fara i Eiffel an thess ad fara alla leid, jafnvel thott thad kosti toluvert meiri pening, fra toppnum sest ad morkum Parisborgar.
Eftir thad for eg heim enda uppgefinn eftir allt thetta labb, eg for i sturtu og thesshattar og helt sidan aftur ut, i thetta sinn ad Sigurboganum, sem Napoleon let reisa, fallegt verk. Sidan rafadi eg um straeti borgarinnar thangad til kom ad svefntima. Eg atti lest daginn eftir til Amsterdam.
Nu er eg semsagt kominn til Amsterdam, kom i gaer, lokaskeidid i ferd minni. Thad er lettir ad vera kominn a afangastad, engin fleiri ferdalog eru naudsynleg, nema 20 minutna lest ut a flugvoll. Eg er hinsvegar samt a leid i dagsferd til Haag. Haag er, ef mig minnir rett, "de facto" hofudborg Hollands thad er thar er thingid og raduneyti, stjornarsetur landsins, Amsterdam er hinsvegar hofudborg samkvaemt stjornarskra og a ollum "pappirum".
Kvedja, vonandi ekki sidasta bloggid af thessari ferd
Vidar Orn
p.s. myndir koma sidar
Eftir thad for eg heim enda uppgefinn eftir allt thetta labb, eg for i sturtu og thesshattar og helt sidan aftur ut, i thetta sinn ad Sigurboganum, sem Napoleon let reisa, fallegt verk. Sidan rafadi eg um straeti borgarinnar thangad til kom ad svefntima. Eg atti lest daginn eftir til Amsterdam.
Nu er eg semsagt kominn til Amsterdam, kom i gaer, lokaskeidid i ferd minni. Thad er lettir ad vera kominn a afangastad, engin fleiri ferdalog eru naudsynleg, nema 20 minutna lest ut a flugvoll. Eg er hinsvegar samt a leid i dagsferd til Haag. Haag er, ef mig minnir rett, "de facto" hofudborg Hollands thad er thar er thingid og raduneyti, stjornarsetur landsins, Amsterdam er hinsvegar hofudborg samkvaemt stjornarskra og a ollum "pappirum".
Kvedja, vonandi ekki sidasta bloggid af thessari ferd
Vidar Orn
p.s. myndir koma sidar
Saturday, April 19, 2008
Nyjar frettir
Hef litid bloggad vegna adurnefndra vankanta a fronskum lyklabordum, en eg set eitt stutt inn i dag.
Daginn eftir ad eg bloggadi sidast tyndist veskid mitt (vasathjofa tel eg samt liklegri utskyringu) og for allur sa dagur i vesen ut af thvi, eg fekk daginn eftir senda peninga i gegnum Western Union. I veskinu foru taepar 50 evrur, um 70 svissfrankar, debet og kreditkort, okuskirteini, bokasafnskort, sjukratryggingakort, kort i ljosritunarvelina i Flensborg (sirka 15 ljosrit eftir inn a thvi), kassakvittanir og 14.900 krona inneignarnota i Pennan, svekk.
I gaer eyddi eg deginum i lest, tok klukkan 12:20 lestina fra Lyon til Dijon, labbadi thar um i tvo tima (falleg borg, hefdi getad verid lengur) og tok tha lest til Paris. Kom i Paris um 19:35 a Lyon lestarstodina og sidan tok vid vesen daudans ad finna hostelid sem var ansi langt i burtu, thad hofst engu ad sidur og eg for beint ad sofa (naestum).
I dag vagnadi eg ferskur, tilbuinn ad skoda borg borganna, borgina sem allir tala um, Parisarborg.
Parisarborg, eins og svo margar storborgir, stendur vid a, i thetta sinn heitir ain Signa (Seine a fronsku og ensku) og er ekki voda merkileg fyrir utan thaer sakir ad Parisarborg var byggd vid bakka hennar.
Eg tok metro-id nidur a adalgotuna (man ekki nafnid), labbadi adeins um og tok sidan stefnuna a Louvre safnid sem stendur vid enda adurnefndrar gotu. A leidinni let eg lelegan gotulistamann plata af mer pening, en helt bjartsyninni. Engin bidrod var vid safnid, storkostlegt hugsadi eg, keypti mida a 9 evrur, og hof turinn, klukkan var rett gengin i tolf. Eftir ad hafa drukkid i mig listmuni fra ollum menningarskeidum Evropu (ansi litid thotti mer fara fyrir hinni stormenningarthjod Islendingum a safninu) labbadi eg ut ur safninu klukkan halfs sex, ekki eins lettlyndur og i upphafi. Eg var tharna i meira en fimm tima! Og eg sleppti alveg helling. Og eg sa ekki einu sinni merkasta gripinn, Lagasafn Hammurabis, thvi thad var a einhverri sersyningu sem kostadi evrur auka inn a (eg hefdi ad sjalfsogdu borgad thessar evrur hefdi eg vitad thetta vid kassan). En eg sa Monu Lisu, Venus fra Milo og fleiri minna merkilegri hluti. Eg skil ekki hvernig folk getur taeklad thetta a styttri tima, eg hefdi getad verid tharna i 10 tima i vidbot, hefdi eg fengid nog ad eta og drekka og rafknuinn hjolastol (eda Segway).
Eg var alveg uppgefinn eftir thetta safn enda ekkert buinn ad eta sidan 9 um morguninn og for thvi bara heim, fekk mer pizzu ad eta a veitingarstad rett hja hostelinu og labbadi sidan inn a internetkaffi thar sem eg nu sit. Effel, Sigurboginn, Fruarkirkjan og Versalaholl verda taeklud a morgun.
Eg set myndir inn.
kvedja Vidar Orn
Daginn eftir ad eg bloggadi sidast tyndist veskid mitt (vasathjofa tel eg samt liklegri utskyringu) og for allur sa dagur i vesen ut af thvi, eg fekk daginn eftir senda peninga i gegnum Western Union. I veskinu foru taepar 50 evrur, um 70 svissfrankar, debet og kreditkort, okuskirteini, bokasafnskort, sjukratryggingakort, kort i ljosritunarvelina i Flensborg (sirka 15 ljosrit eftir inn a thvi), kassakvittanir og 14.900 krona inneignarnota i Pennan, svekk.
I gaer eyddi eg deginum i lest, tok klukkan 12:20 lestina fra Lyon til Dijon, labbadi thar um i tvo tima (falleg borg, hefdi getad verid lengur) og tok tha lest til Paris. Kom i Paris um 19:35 a Lyon lestarstodina og sidan tok vid vesen daudans ad finna hostelid sem var ansi langt i burtu, thad hofst engu ad sidur og eg for beint ad sofa (naestum).
I dag vagnadi eg ferskur, tilbuinn ad skoda borg borganna, borgina sem allir tala um, Parisarborg.
Parisarborg, eins og svo margar storborgir, stendur vid a, i thetta sinn heitir ain Signa (Seine a fronsku og ensku) og er ekki voda merkileg fyrir utan thaer sakir ad Parisarborg var byggd vid bakka hennar.
Eg tok metro-id nidur a adalgotuna (man ekki nafnid), labbadi adeins um og tok sidan stefnuna a Louvre safnid sem stendur vid enda adurnefndrar gotu. A leidinni let eg lelegan gotulistamann plata af mer pening, en helt bjartsyninni. Engin bidrod var vid safnid, storkostlegt hugsadi eg, keypti mida a 9 evrur, og hof turinn, klukkan var rett gengin i tolf. Eftir ad hafa drukkid i mig listmuni fra ollum menningarskeidum Evropu (ansi litid thotti mer fara fyrir hinni stormenningarthjod Islendingum a safninu) labbadi eg ut ur safninu klukkan halfs sex, ekki eins lettlyndur og i upphafi. Eg var tharna i meira en fimm tima! Og eg sleppti alveg helling. Og eg sa ekki einu sinni merkasta gripinn, Lagasafn Hammurabis, thvi thad var a einhverri sersyningu sem kostadi evrur auka inn a (eg hefdi ad sjalfsogdu borgad thessar evrur hefdi eg vitad thetta vid kassan). En eg sa Monu Lisu, Venus fra Milo og fleiri minna merkilegri hluti. Eg skil ekki hvernig folk getur taeklad thetta a styttri tima, eg hefdi getad verid tharna i 10 tima i vidbot, hefdi eg fengid nog ad eta og drekka og rafknuinn hjolastol (eda Segway).
Eg var alveg uppgefinn eftir thetta safn enda ekkert buinn ad eta sidan 9 um morguninn og for thvi bara heim, fekk mer pizzu ad eta a veitingarstad rett hja hostelinu og labbadi sidan inn a internetkaffi thar sem eg nu sit. Effel, Sigurboginn, Fruarkirkjan og Versalaholl verda taeklud a morgun.
Eg set myndir inn.
kvedja Vidar Orn
Wednesday, April 16, 2008
Lestur
Nu er eg kominn til Frakklands.
Furdulegt hvad umhverfid her er odruvisi en somu breiddargradum i t.d. Thyskalandi. Her er umhverfid mun likara Spani eda Italiu frekar en Thyskalandi og Hollandi.
Eg er reyndar nokkud sunnarlega i Frakklandi, i matgaedingahofudborg Frakklands, Lyon.
Sama a rennur i gegnu, Lyon og Genf, ain Rhone, thad er samt einskaer tilviljun ad eg elti hana svo.
Lyklabordid her er alvarlega vangefid og eg hef ekki tholinmaedi ad skrifa mikid.
Eg er buinn ad drekka i mig thaer baekur sem eg tok med mer, a threm vikum er eg buinn ad lesa 4 baekur og hef thurft ad fara i bokabudir til ad svala thorstanum. Afergjan er svakaleg. Nu er eg kominn med 3 baekur i vidbot og aetti thvi ad vera settur ut ferdina. Eg aetladi ad fjalla adeins um baekurnar en nenni thvi ekki a thetta lyklabord, kemur naest.
Furdulegt hvad umhverfid her er odruvisi en somu breiddargradum i t.d. Thyskalandi. Her er umhverfid mun likara Spani eda Italiu frekar en Thyskalandi og Hollandi.
Eg er reyndar nokkud sunnarlega i Frakklandi, i matgaedingahofudborg Frakklands, Lyon.
Sama a rennur i gegnu, Lyon og Genf, ain Rhone, thad er samt einskaer tilviljun ad eg elti hana svo.
Lyklabordid her er alvarlega vangefid og eg hef ekki tholinmaedi ad skrifa mikid.
Eg er buinn ad drekka i mig thaer baekur sem eg tok med mer, a threm vikum er eg buinn ad lesa 4 baekur og hef thurft ad fara i bokabudir til ad svala thorstanum. Afergjan er svakaleg. Nu er eg kominn med 3 baekur i vidbot og aetti thvi ad vera settur ut ferdina. Eg aetladi ad fjalla adeins um baekurnar en nenni thvi ekki a thetta lyklabord, kemur naest.
Tuesday, April 15, 2008
Myndir og meira
Thad eru komnar inn nokkrar myndir sidan sidast. Vesen ad ekki se haegt ad setja meira en 100mb i manudi inn a thessa sidu, eg verd ad velja og hafna hvada myndir komast a netid.
Eg er nu i Genf, sem er naest fjolmennasta borg Sviss (a eftir Zurich, hofudborgin Bern er ekki nema su fjorda fjolmennasta a eftir Zurich, Genf og Basel). Genf er sennilega thekktasta borg Sviss thvi her eru hofudstodvar margra althjodlegra felaga og samtaka, svosem Raudakrossins, UNICEF og fleira. Hun gaf lika nafn sitt a eitt merkasta mannrettindaplagg sogunnar, Genfarsattmalann.
Genf er i theim hluta Sviss sem tolud er franska (heitir Genève a fronsku), franska er eins og vonandi flestir vita eitt thad vidbjodslegasta tungumal i mannkynssogunni, an djoks, thad er faranlegt ad nokkur madur leggi sig fram vid ad tala thetta hrognamal oneyddur. Thad er hinsvegar mikid gaman ad ferdast med straetounum her eda sporvognunum og lesa naesta afangastad (a fronsku) og heyra hann sidan lesin upp i hatalarakerfid, eg get sagt med fullri vissu ad hinn raunverulegi framburdur a ordinu er aldrei eins og sa framburdur sem eg hef imyndad mer a ad lesa ordid, gersamlega faranlegt, framburdurinn likist ekki einu sinni ordinu. Tokum daemi.
A leidinni hingad fra Zurich voru afangastadirnir bornir fram baedi a thysku og fronsku, lokaafangastadur lestarinnar var flugvollurinn i Genf.
A thysku er thetta svona:
Skrifad: Genf Flughafen
Lesid: Genf Flughaven
A fronsku svona:
Skrifad: Genéve Aeroport
Lesid: Sjenneveee Eöropoour
Kommon, thetta er alvarlega vangefid tungumal.
Jaeja, eg er haettur ad vaela, er a leidinni ad skoda hofudstodvar Rauda krossins.
heyrumst
merthi
Eftirskrift klukkan 17:15: Raudakrosshusid (sem er vist bara safn) er lokad a thridjudogum, svekk.
Eg er nu i Genf, sem er naest fjolmennasta borg Sviss (a eftir Zurich, hofudborgin Bern er ekki nema su fjorda fjolmennasta a eftir Zurich, Genf og Basel). Genf er sennilega thekktasta borg Sviss thvi her eru hofudstodvar margra althjodlegra felaga og samtaka, svosem Raudakrossins, UNICEF og fleira. Hun gaf lika nafn sitt a eitt merkasta mannrettindaplagg sogunnar, Genfarsattmalann.
Genf er i theim hluta Sviss sem tolud er franska (heitir Genève a fronsku), franska er eins og vonandi flestir vita eitt thad vidbjodslegasta tungumal i mannkynssogunni, an djoks, thad er faranlegt ad nokkur madur leggi sig fram vid ad tala thetta hrognamal oneyddur. Thad er hinsvegar mikid gaman ad ferdast med straetounum her eda sporvognunum og lesa naesta afangastad (a fronsku) og heyra hann sidan lesin upp i hatalarakerfid, eg get sagt med fullri vissu ad hinn raunverulegi framburdur a ordinu er aldrei eins og sa framburdur sem eg hef imyndad mer a ad lesa ordid, gersamlega faranlegt, framburdurinn likist ekki einu sinni ordinu. Tokum daemi.
A leidinni hingad fra Zurich voru afangastadirnir bornir fram baedi a thysku og fronsku, lokaafangastadur lestarinnar var flugvollurinn i Genf.
A thysku er thetta svona:
Skrifad: Genf Flughafen
Lesid: Genf Flughaven
A fronsku svona:
Skrifad: Genéve Aeroport
Lesid: Sjenneveee Eöropoour
Kommon, thetta er alvarlega vangefid tungumal.
Jaeja, eg er haettur ad vaela, er a leidinni ad skoda hofudstodvar Rauda krossins.
heyrumst
merthi
Eftirskrift klukkan 17:15: Raudakrosshusid (sem er vist bara safn) er lokad a thridjudogum, svekk.
Monday, April 14, 2008
Liechtenstein
I gaer skrapp eg i sma ferd til smarikisins Liechtenstein.
Landid er 160 ferkilometrar og thar bua um 33000 manns, landid a landamaeri ad Sviss (ain Rin myndar thau landamaeri) og Austurriki. Sennilega naerri helmingur landsins er obyggilegt fjallendi en thad er sma rond af flatlendi austan Rinar og ad fjallgardinum, thar er byggd.
Mer fannst thetta frabaert, thverhniptir klettaveggirnir risa alveg upp vid byggdina og storkostlegir fjallgardar med hvossum tindum og snjothungum brekkum umlykkja landid. Vid hofum nu nog af fjollum a Islandi en thau eru bara ekki svona (enda myndud a allt annan hatt), otrulega magnad.
Thad er engin lestarstod i Liechtenstein, eg thurfti thvi ad taka rutu fra svissneska baenum Sargans. Rutan stoppadi i midbae Vaduz (hofudstadarins) og eg var ekki buinn ad lagga i halftima thegar eg var kominn ad endimorkun baejarins og stod vid rinarbakka og horfdi inn til Sviss. I hofudstadnum (sem er ekki fjolmennasti stadur landins) bua eitthvad um 5000 manns.
Thetta var studd og thaegileg ferd og eg maeli med ad kikja thangad ef thid eigid einhverntiman leid um (en ekki vera lengi thvi thetta er afskaplega dyrt land).
Eg er nu buinn ad tekka mig ut af farfuglaheimilinu her i Sviss og held nu til Genfar thar sem eg mun eyda tveim dogum.
kvedja
Vidar Orn
Landid er 160 ferkilometrar og thar bua um 33000 manns, landid a landamaeri ad Sviss (ain Rin myndar thau landamaeri) og Austurriki. Sennilega naerri helmingur landsins er obyggilegt fjallendi en thad er sma rond af flatlendi austan Rinar og ad fjallgardinum, thar er byggd.
Mer fannst thetta frabaert, thverhniptir klettaveggirnir risa alveg upp vid byggdina og storkostlegir fjallgardar med hvossum tindum og snjothungum brekkum umlykkja landid. Vid hofum nu nog af fjollum a Islandi en thau eru bara ekki svona (enda myndud a allt annan hatt), otrulega magnad.
Thad er engin lestarstod i Liechtenstein, eg thurfti thvi ad taka rutu fra svissneska baenum Sargans. Rutan stoppadi i midbae Vaduz (hofudstadarins) og eg var ekki buinn ad lagga i halftima thegar eg var kominn ad endimorkun baejarins og stod vid rinarbakka og horfdi inn til Sviss. I hofudstadnum (sem er ekki fjolmennasti stadur landins) bua eitthvad um 5000 manns.
Thetta var studd og thaegileg ferd og eg maeli med ad kikja thangad ef thid eigid einhverntiman leid um (en ekki vera lengi thvi thetta er afskaplega dyrt land).
Eg er nu buinn ad tekka mig ut af farfuglaheimilinu her i Sviss og held nu til Genfar thar sem eg mun eyda tveim dogum.
kvedja
Vidar Orn
Saturday, April 12, 2008
Sviss
Eg er kominn i hlutlausa rikid Sviss, rikid sem getur ekki akvedid hvada tungumal thad a ad nota og notar thvi bara oll (naestum). Tho ad Sviss se ekki i ESB nota their samt ekki islenska stafi a lyklabordin sin, mig er farid ad gruna ad samsaerid sem Julius nefndi snemma se staerra en vid holdum (eg ma ekki segja meira, thad er orugglega verid ad fylgjast med tolvunum her).
Eg er nuna i Zurich, sem er i thyskumaelandi hluta Sviss. Zurich er ein staersta og mikilvaegasta borg Sviss i sogulegu, menningarlegu og idnararlegu tilliti. Mer likar hun. Sviss er dyrt land, eg hef aldrei thurft ad borga jafn mikid fyrir halfan liter af kok (drykknum), 3,5 franka. Her er lika dyrt i theim skilningi ad hlutfall dyrra buda og matsolustada er haerra en tildaemis i flestum thyskum borgum, her er fullt af gullsmidum og hatiskubudum, eg hef til daemis adeins sed einn McDonalds stad i midborginni, engan BK og engan Subway (KFC hef eg ekki sed sidan Koln), her er hinsvegar allt morandi i Starbucks. Svisslendingar eru sjukir fyrir fanum, her er allt morandi i fanum, oftast eru thetta fani Sviss eda Zurich en stundum eru syndir fanar allra kantonanna.
Sviss er sennilega thekktast a svidi altjodastjornmala fyrir yfirlyst hlutleysi i atokum og ofridi (sem og hlutleysi gagnvart ymsum samtokum eins og ESB). Mig langar ad raeda thetta adeins.
Lengst af hefur mer fundist thetta gofugt og eftirsoknarvert, ad halda sig fra stridsatokum. Oft er thetta lika kannski besta afstadan. En ekki alltaf. Stundum verdur ad beita afli til betrunar heiminum. Sviss bardist ekki gegn nasistum til daemis, er thad rettlaetanlegt? Ahorfandi af einelti er ad jofnu sekur og sa sem leggur i einelti, er okkur ekki kennt thad? Staersta astaeda thess ad Sviss lysti yfir hlutleysi i seinni heimstyrjoldinni var audvitad ad their hefdu ekki att sjens i Hitler, sem var fljotur ad innlima Austurriki og hluta Tekklands inn i Thyskaland og hefdi sannarlega gert thad sama vid Sviss, enda i samraemi vid hugmyndir hans um "lebensraum", lifsrymi thyska thjodarstofnsins. Endilega segid ykkar skodanir a thessu!
Eg fer ekki til Feneyja, eg hvard fra theirri hugmynd thegar mer var tjad ad ferdin til Feneyja vaeri 8 timar og fra Feneyjum til Lyon 11 timar. Eg fer thangad einhverntiman seinna. Tha er komid upp annad vandamal, hvert a ad fara. Eg a bokadar tvaer naetur i Lyon fra 16-18 april og verd her i Zurich til manudags, 14 april. Mig vantar thvi gistingu 14 og 15 april. Thad vaeri best ad halda thessu svona en eg get natturulega breytt Lyon bokuninni. Tharna eru tveir dagar sem eg tharf ad fylla upp i. Mig langar ad fara eitthvert sunnar helst til til sjavar, aetladi til Marseille en ekki plass i lestinni. Eg vil fra tillogur, hvad sem er. Thaer sem mer hafa dottid i hug til thessa eru: Monako (lestarferdin yrdi helst til long og thar er dyrt), Genf (ekki sudur vid sjo), Genoa, Torino (ekki vid sjo) og Como (vid vatn). En eg tek allt til greina, tillogur thurfa ad berast fyrir morguninn en tha fer eg upp a lestarstod og boka lestarferd. A morgun er eg mikid ad spa i ad fara i dagsferd til furstarikisins Liechtenstein.
kvedja
Vidar
p.s. thad er nokkud fyndid ad ein helsta utflutningsvara hins hlutlausa rikis se hinn svissneski herhnifur.
Eg er nuna i Zurich, sem er i thyskumaelandi hluta Sviss. Zurich er ein staersta og mikilvaegasta borg Sviss i sogulegu, menningarlegu og idnararlegu tilliti. Mer likar hun. Sviss er dyrt land, eg hef aldrei thurft ad borga jafn mikid fyrir halfan liter af kok (drykknum), 3,5 franka. Her er lika dyrt i theim skilningi ad hlutfall dyrra buda og matsolustada er haerra en tildaemis i flestum thyskum borgum, her er fullt af gullsmidum og hatiskubudum, eg hef til daemis adeins sed einn McDonalds stad i midborginni, engan BK og engan Subway (KFC hef eg ekki sed sidan Koln), her er hinsvegar allt morandi i Starbucks. Svisslendingar eru sjukir fyrir fanum, her er allt morandi i fanum, oftast eru thetta fani Sviss eda Zurich en stundum eru syndir fanar allra kantonanna.
Sviss er sennilega thekktast a svidi altjodastjornmala fyrir yfirlyst hlutleysi i atokum og ofridi (sem og hlutleysi gagnvart ymsum samtokum eins og ESB). Mig langar ad raeda thetta adeins.
Lengst af hefur mer fundist thetta gofugt og eftirsoknarvert, ad halda sig fra stridsatokum. Oft er thetta lika kannski besta afstadan. En ekki alltaf. Stundum verdur ad beita afli til betrunar heiminum. Sviss bardist ekki gegn nasistum til daemis, er thad rettlaetanlegt? Ahorfandi af einelti er ad jofnu sekur og sa sem leggur i einelti, er okkur ekki kennt thad? Staersta astaeda thess ad Sviss lysti yfir hlutleysi i seinni heimstyrjoldinni var audvitad ad their hefdu ekki att sjens i Hitler, sem var fljotur ad innlima Austurriki og hluta Tekklands inn i Thyskaland og hefdi sannarlega gert thad sama vid Sviss, enda i samraemi vid hugmyndir hans um "lebensraum", lifsrymi thyska thjodarstofnsins. Endilega segid ykkar skodanir a thessu!
Eg fer ekki til Feneyja, eg hvard fra theirri hugmynd thegar mer var tjad ad ferdin til Feneyja vaeri 8 timar og fra Feneyjum til Lyon 11 timar. Eg fer thangad einhverntiman seinna. Tha er komid upp annad vandamal, hvert a ad fara. Eg a bokadar tvaer naetur i Lyon fra 16-18 april og verd her i Zurich til manudags, 14 april. Mig vantar thvi gistingu 14 og 15 april. Thad vaeri best ad halda thessu svona en eg get natturulega breytt Lyon bokuninni. Tharna eru tveir dagar sem eg tharf ad fylla upp i. Mig langar ad fara eitthvert sunnar helst til til sjavar, aetladi til Marseille en ekki plass i lestinni. Eg vil fra tillogur, hvad sem er. Thaer sem mer hafa dottid i hug til thessa eru: Monako (lestarferdin yrdi helst til long og thar er dyrt), Genf (ekki sudur vid sjo), Genoa, Torino (ekki vid sjo) og Como (vid vatn). En eg tek allt til greina, tillogur thurfa ad berast fyrir morguninn en tha fer eg upp a lestarstod og boka lestarferd. A morgun er eg mikid ad spa i ad fara i dagsferd til furstarikisins Liechtenstein.
kvedja
Vidar
p.s. thad er nokkud fyndid ad ein helsta utflutningsvara hins hlutlausa rikis se hinn svissneski herhnifur.
Friday, April 11, 2008
Naestu dagar
Eg sit nu a lestarstodinni i Regensburg og bid eftir ad geta tekid lest til Munchen klukkan 10:44 (hun er nu 09:15), eg a ad renna i hladid i Munchen 12:21 og fer beint i naestu lest til Zurich i Sviss og a ad vera kominn thangad klukkan 16:44. Allu dagurinn fer i lestina, thad verdur bara ad hafa thad.
Eg verd i Zurich i thrja daga og eftir thad er ferdin ad mestu oradinn, vonandi nae eg tveim dogum i Feneyjum en ef ekki fer eg sennilega til Marseille i stadinn, eda Monako. Eftir Feneyjar (ef eg kemst thangad) fer eg beint til Frakklands, sennilega Lyon og vinn mig sidan upp til Amsterdam, vonandi med stoppum i Paris og Luxemborg (eg vaeri einnig til i ad sja Brussel, Florens og Vinarborg en hef ekki tima i thad). Fra Amsterdam flyg eg heim sumardaginn fyrsta klukkan tvo.
Eg neita thvi ekki ad eg vaeri alveg til i ad vera heima nuna, glapa a sjonvarpid efa tolvuna i einskaerri leti, en eg verd ad klara thetta. Mest vaeri eg samt til i ad hafa gitarinn minn, eg verd ad stoppa i hverri einustu hljodfaerabud og fa ad spila til ad halda gedheilsunni i lag, eg hef mikid verid ad spa i ad kaupa mer bara ukulele til ad ferdast med.
kvedja, su sidasta fra Thyskalandi.
Eg verd i Zurich i thrja daga og eftir thad er ferdin ad mestu oradinn, vonandi nae eg tveim dogum i Feneyjum en ef ekki fer eg sennilega til Marseille i stadinn, eda Monako. Eftir Feneyjar (ef eg kemst thangad) fer eg beint til Frakklands, sennilega Lyon og vinn mig sidan upp til Amsterdam, vonandi med stoppum i Paris og Luxemborg (eg vaeri einnig til i ad sja Brussel, Florens og Vinarborg en hef ekki tima i thad). Fra Amsterdam flyg eg heim sumardaginn fyrsta klukkan tvo.
Eg neita thvi ekki ad eg vaeri alveg til i ad vera heima nuna, glapa a sjonvarpid efa tolvuna i einskaerri leti, en eg verd ad klara thetta. Mest vaeri eg samt til i ad hafa gitarinn minn, eg verd ad stoppa i hverri einustu hljodfaerabud og fa ad spila til ad halda gedheilsunni i lag, eg hef mikid verid ad spa i ad kaupa mer bara ukulele til ad ferdast med.
kvedja, su sidasta fra Thyskalandi.
Wednesday, April 9, 2008
Regensburg
Eg er nuna i Regensburg, sem er gomul borg, hlutar midbaejarins fra timum Romarveldis. Midbaer Regensburg er a lista UNESCO stofnunarrinar yfir stadi og byggingar sem eiga ad njota serstakrar verndar vegna menningarlegs, sogulegs eda natturulegs gildis (vid islendingar eigum enn stad a tjedum lista, Thingvelli).
En byrjum a lokadegi minum i Nurnberg. Eg for ad skoda samkomustodvar Nasista i Nurnberg, en eins og hef sagt adur var Nurnberg i miklu uppahaldi hja Hitler, baedi vegna thess hve gomul og tjodleg borgin var (eitthvad sem nasistar reyndu itrekad ad tengja sig vid) og vegna thess ad hun liggur naerri fyrir midju Thyskalandi. Fra thvi ad Nasistaflokkurinn for ad verda afl i Baejaralandi heldu their fjoldasamkomur i Nurnberg (a arunum 1923-1938) og thegar Hitler komst til valda arid 1933 fol hann sinum uppahalds arkitekt, Alberg Speer, ad hanna adstodu fyrir fjoldasamkomur a svaedi rett sunnan vid midborg Nurnberg, tharna atti ad risa leikvangur, adstaeda fyrir hersyningar og margt margt fleira, thid sem hafid sed myndina Sigur Viljans (Triumph der Willens) kannast vid svaedid (reyndar ef thid hafid nokkurn timan sed heimildarthatt eda mynd um nasista hafid thid sed thessa leikvanga thvi brot ur adurnefndri mynd eru nanast alltaf notud i heimildarthattum um nasista). Thetta var frekar ahugavert, inn i einni byggingunni er nokkursskonar fraedslumidstod thar sem madur faer audioguide og rolltir um og skodar myndir og hlustar. Eina sem mer fannst furdulegt er hve fogrum ordum audioguide-inn for um Nurnberg-rettarholdin svokolludu sem fram foru eftir strid thar sem nasistar fengu afhenda doma (12 minnir mig fengu daudadom), serfraedingar eru alls ekki sattir um agaeti Nurnberg rettarhaldanna og i dag eru thau nokkud umdeild, en ekkert var minnst a thessa gagnryni i safninu.
I gaer tok eg morgunlest til Regensburg, og eftir ad hafa arkad i klukkutima og halfan, fyrst i leit ad "tourist info" og sidan i leit ad gistiheimilinu var mer sagt ad ekki vaeri haegt ad tjekka sig inn fyrr en 15:00, klukkan var 11, eg hafdi ekki farid i sturtu um morgunin (thvi eg thurfti ad na lestinni) og var ordin daudthreyttur eftir thetta ark alltsaman og nu vard eg ad bida i 4 klukkutima. Eg arkadi thvi aftur nidur i midbaeinn (fekk samt ad geyma bakpokann a gistiheimilinu) og skodadi mig adeins um. Thetta er svona typiskur gamall midbaer, throng straeti og hallandi hus.
Eg kikti einnig i bio i gaer, svona til ad baeta upp fyrir vandraedi dagsins (eg var buinn ad fa herbergid og fara i sturtu), fann thetta gamla bio i midbaenum sem var ad syna myndina Shine a Light, eftir Martin Scorsese. Thetta var svona gamaldags biohus, med tjaldi fyrir skjanum og retro ljosum og saetum og thesshattar. Mjog skemmtilegt.
Olikt flestum biomyndum sem syndar eru i thyskum biohusum var thessi ekki dobbud, tho thad hafdi sidur ordid minni skemmtun af minni halfu (eg hefdi jafnvel borgad meira inn a thyskt dobbadan Jagger heldur en textadana eins og var tharna). Thetta er tonleikamynd sem Martin Scorsese leikstyrdi og synir tonleika The Rolling Stones i Beacon Theater i New York. Myndin var mjog god, myndatakan frabaer og skemmtileg vidtol vid Steinana. En myndin synir kannski betur en margt hvad Stones eru ordnir omerkilegir, omikilvaegir. Ahorfendur hefdu getad verid klipptir ut ur einhverjum pikupoppstonleikum (allir med myndavelasima) og Mick Jagger, ordin 64 ara gamall ad dansa eins og baviani upp a svidi, blah, eg fekk allavega nokkurn sinnum kjanahroll a medan syningunni stod. Er ekki kominn tima ad haetta thessu? Eda allavega haetta ad dansa eins og hirdfifl og fara ad syngja um eitthvad sem skiptir ykkur mali (eins og hvada gyllinaedakrem virkar best eda hvernig best se ad spila Rommí), i einu lagi kom a svidid hinn mikli Buddy Guy, sem er eldri en their en tokst samt ad vera tvofalt svalari en their allir til samans alla tonleikana, bara vegna thess ad hann dansadi ekki um eins og fabjani. Stones voru mikilvaegir, their voru toff.
Allavega bid eg ad heilsa og kved i bili.
En byrjum a lokadegi minum i Nurnberg. Eg for ad skoda samkomustodvar Nasista i Nurnberg, en eins og hef sagt adur var Nurnberg i miklu uppahaldi hja Hitler, baedi vegna thess hve gomul og tjodleg borgin var (eitthvad sem nasistar reyndu itrekad ad tengja sig vid) og vegna thess ad hun liggur naerri fyrir midju Thyskalandi. Fra thvi ad Nasistaflokkurinn for ad verda afl i Baejaralandi heldu their fjoldasamkomur i Nurnberg (a arunum 1923-1938) og thegar Hitler komst til valda arid 1933 fol hann sinum uppahalds arkitekt, Alberg Speer, ad hanna adstodu fyrir fjoldasamkomur a svaedi rett sunnan vid midborg Nurnberg, tharna atti ad risa leikvangur, adstaeda fyrir hersyningar og margt margt fleira, thid sem hafid sed myndina Sigur Viljans (Triumph der Willens) kannast vid svaedid (reyndar ef thid hafid nokkurn timan sed heimildarthatt eda mynd um nasista hafid thid sed thessa leikvanga thvi brot ur adurnefndri mynd eru nanast alltaf notud i heimildarthattum um nasista). Thetta var frekar ahugavert, inn i einni byggingunni er nokkursskonar fraedslumidstod thar sem madur faer audioguide og rolltir um og skodar myndir og hlustar. Eina sem mer fannst furdulegt er hve fogrum ordum audioguide-inn for um Nurnberg-rettarholdin svokolludu sem fram foru eftir strid thar sem nasistar fengu afhenda doma (12 minnir mig fengu daudadom), serfraedingar eru alls ekki sattir um agaeti Nurnberg rettarhaldanna og i dag eru thau nokkud umdeild, en ekkert var minnst a thessa gagnryni i safninu.
I gaer tok eg morgunlest til Regensburg, og eftir ad hafa arkad i klukkutima og halfan, fyrst i leit ad "tourist info" og sidan i leit ad gistiheimilinu var mer sagt ad ekki vaeri haegt ad tjekka sig inn fyrr en 15:00, klukkan var 11, eg hafdi ekki farid i sturtu um morgunin (thvi eg thurfti ad na lestinni) og var ordin daudthreyttur eftir thetta ark alltsaman og nu vard eg ad bida i 4 klukkutima. Eg arkadi thvi aftur nidur i midbaeinn (fekk samt ad geyma bakpokann a gistiheimilinu) og skodadi mig adeins um. Thetta er svona typiskur gamall midbaer, throng straeti og hallandi hus.
Eg kikti einnig i bio i gaer, svona til ad baeta upp fyrir vandraedi dagsins (eg var buinn ad fa herbergid og fara i sturtu), fann thetta gamla bio i midbaenum sem var ad syna myndina Shine a Light, eftir Martin Scorsese. Thetta var svona gamaldags biohus, med tjaldi fyrir skjanum og retro ljosum og saetum og thesshattar. Mjog skemmtilegt.
Olikt flestum biomyndum sem syndar eru i thyskum biohusum var thessi ekki dobbud, tho thad hafdi sidur ordid minni skemmtun af minni halfu (eg hefdi jafnvel borgad meira inn a thyskt dobbadan Jagger heldur en textadana eins og var tharna). Thetta er tonleikamynd sem Martin Scorsese leikstyrdi og synir tonleika The Rolling Stones i Beacon Theater i New York. Myndin var mjog god, myndatakan frabaer og skemmtileg vidtol vid Steinana. En myndin synir kannski betur en margt hvad Stones eru ordnir omerkilegir, omikilvaegir. Ahorfendur hefdu getad verid klipptir ut ur einhverjum pikupoppstonleikum (allir med myndavelasima) og Mick Jagger, ordin 64 ara gamall ad dansa eins og baviani upp a svidi, blah, eg fekk allavega nokkurn sinnum kjanahroll a medan syningunni stod. Er ekki kominn tima ad haetta thessu? Eda allavega haetta ad dansa eins og hirdfifl og fara ad syngja um eitthvad sem skiptir ykkur mali (eins og hvada gyllinaedakrem virkar best eda hvernig best se ad spila Rommí), i einu lagi kom a svidid hinn mikli Buddy Guy, sem er eldri en their en tokst samt ad vera tvofalt svalari en their allir til samans alla tonleikana, bara vegna thess ad hann dansadi ekki um eins og fabjani. Stones voru mikilvaegir, their voru toff.
Allavega bid eg ad heilsa og kved i bili.
Monday, April 7, 2008
Nokkrar hugleidingar
Undanfarnar tvaer vikur hafa nokkrar hugsanir fengid ad gerjast i heilabuinu, og einn thattur i thvi ad mota hugmyndir er ad skrifa thaer nidur, og enn betra er ad fa umsagnir um manns omotudu hugsanir; thvi thad er einmitt thad sem eg a vid med "omotadar" hugsanir, thaer hafa ekki orfid fyrir motandi utanadkomandi ahrifum, afar sjaldgaeft er ad hugmynd teljist gild og god an thess ad hafa ordir fyrir utanadkomandi ahrifum. Omotadar hugmyndir i burdarlidum geta oft verid mjog hafleygar, oftast um of, og thvi aetla eg baedi ad vara ykkur vid og bidja ykkur um haldgott hugmyndareipi (sko, strax ordinn helviti hafleygur, farinn ad studla og allt) til ad binda minar nidur.
Eg hef svoldid verid ad paela i „multi-kulturisma“, thetta er vinsaelt ord i dag, baedi notad i hadi sem hrifningu. Til eru fjolmargar skilgreiningar a thessu fyrirbaeri, eda hugmynd, en vid skulum ekki gleyma okkur i skilgreiningum. I raun er “multi-kulturismi” thversogn, ad minnsta kosti midad vid thad sem eg upplifi, tha er att vid tha skilgreiningu ad multikulturismi se thegar margar olikar menningar koma saman og mynda eina heild, eina menningu sem se blanda allra hinna, her verdur menningin adeins ein, thad er bara ein menning, ekki “multi”, ekki verdur fjolgun a menningum heldur faekkun. Thannig kemur thetta mer fyrir sjonir, og thar sem meira er myndast ekki ny menning, heldur verdur menning stadarins hinum yfirsterkari og neydir thaer til adlogunar. Her i evropu er ekki “multikulturismi”, her er bara vestraen evropsk menning, her ma sja sendiherra hina ymsu menninga reyna ad selja synishorn af menningu sinni (audveldast er ad sja thetta i matarmenningu), kannski i thvi oraunverulega markmidi ad mynda thennnan margumtalada “multikulurisma”. En thaer verda ad saetta sig algerlega vid krofur stadarmenningarinnar, ellegar verdur synishornid ekki keypt.
A ferd minni hef eg hitt thrja menn fra threm heimsalfum, suduramerikumann, asiubua og evropumann. Their voru allir eins, eins klaeddir, toludu sama tungumalid (ensku), somu kaeki, somu hegdun, somu galla og somu kosti. Their tilheyrdu allir, allavega a medan ferdum theirra stod, vestraenni evropskri menningu, klaeddir i vestraen for (gallabuxur og skyrtu), toludu evropskt tungumal og svo framvegis, ekki var ad sja a thessum monnum ad their tilheyrdu sitthvorum hluta heimsins (nema a hudlit og andlisdrattum). Thessir menn hofdu ekkert synishorn sinnar menningu ad selja, ekki i fljotri sjon.
Eg for thvi ad velta fyrir mer hve vestraen menning er ordin radandi i heiminum i dag, hun er allstadar, i ollum heimshornum, a ollum menningarsvaedum. Ef thu getur ekki adlagad thig ad vestraenni menningu attu ekki samleid med “altjodasamfelaginu”. Multikulturismi thydir einnfaldlega innlinum og adlogun annarra menninga ad evropskri menningu.
I sogulegu samhengi hefur thessi throun stadid yfir nokkud lengi, einungis thau riki sem hafa lokad sig af hafa getad fordad menningu sinni fra glotun, og jafnvel thott thu lokir thig af er thad erfitt (Kina sem daemi). Folk tharf ad fara inn i svortustu skoga Amazon eda til strjabilari svaeda Afriku, til ad verda fyrir “menningarsjokki”. Hvad er eftir af menningu Ameriku, til daemis, thad er voda litid, i nordur ameriku tala their ensku, sogu svaedisins og menningu thess hefur verid sopad inn a verndada bletti thar sem indjanar (thad er ad segja theim sem ekki var utrymt) gera tilraunir til ad endulifga menningu sina. I sudur-ameriku tala their spaensku, og spaensk og portugolsk menningur hefur yfirtekid alla heimsalfuna, her hefur sogu og menningu milljona einfaldlega verid utrymt.
Thad er kannski haegt ad faera rok fyrir thvi ad vilji folk bua a akvednu svaedi se thvi hollara ad adlaga sig ad menningu svaedisins, en vid horfum upp a ad fjarlaegir heimahagar folksins seu einnig ad adlaga sig ad hinni radandi menningu timans (sem hefur reyndar aldrei verid onnur en evropsk). Nylendustefnan hefur aldrei verid a eins sterkri siglingu og nu i dag.
Thad hvort thetta se slaemt eda ekki aetla eg ekki ad segja, eg hef ekki hugleitt thad langt, eflaust er haegt ad finna rok med og a moti, og skemmtilegast vaeri natturulega ad fa thau rok i athugasemdir.
Tha er theirri hugleidingu lokid, og nu tekur vid onnur, jafnvel enn alvarlegri umraeda.
Eg held eg se ad verda cokefikill (her a eg vid Coca-cola). Thad virdist litid annad i bodi her en vorur Kokakolafyrirtaekisins, eg hef adeins einnu sinni a thessum tveim vikum keypt mer pepsi. Eg hef alltaf verid einhardur studningsmadur Pepsi gosdrykksins, en eftir ad hafa thambad thetta mikla magn af koka-kola (ekki fer eg ad drekka Fanta!) undanfarid er eg farinn ad skilja hvad gerir folk ad kokfiklum, thetta er furdulega avanabindandi, hver sopi krefst thess ad madur fai ser annan, thangad til flaskan er buinn, fyrsti og sidasti sopin er her verstur. Thetta hef eg ekki fundid med Pepsi. Eg mun athuga thetta naest thegar Pepsi stendur mer til boda, hvort somu tilfinningu verdi nad. Annars verdur mer mikid skemmt thegar eg les innihaldslysingu a kokflosku, thar stendur “inniheldur 29% af radlogum dagskammti af sykri” (a thysku ad sjalfsogdu), en rett fyrir nedan thessa setningu stendur i adeins minni stofum “i hverjum 250 ml”, thannid af halfur liter af koki inniheldur 58% af sykurthorf likamans yfir daginn!! Drekktu liter af koki og thu ert kominn langt fram yfir radlagdan dagskammt. Thetta er vidbjodur, en samt svo avanabindandi.
Tha er thessu lokid, i bili.
P.S: tvaer nyjar myndir eru komnar inn.
P.S. 2: eg las grein i fyrradag um hverfandi ahrif semikommunar i ritudu mali, og fannst hofundum thad midur, eg for thvi ad paela og aetla ad reyna ad nota thetta vanmetnasta greinamerki meira, vonandi tokud thid eftir thvi i byrjun posts.
Eg hef svoldid verid ad paela i „multi-kulturisma“, thetta er vinsaelt ord i dag, baedi notad i hadi sem hrifningu. Til eru fjolmargar skilgreiningar a thessu fyrirbaeri, eda hugmynd, en vid skulum ekki gleyma okkur i skilgreiningum. I raun er “multi-kulturismi” thversogn, ad minnsta kosti midad vid thad sem eg upplifi, tha er att vid tha skilgreiningu ad multikulturismi se thegar margar olikar menningar koma saman og mynda eina heild, eina menningu sem se blanda allra hinna, her verdur menningin adeins ein, thad er bara ein menning, ekki “multi”, ekki verdur fjolgun a menningum heldur faekkun. Thannig kemur thetta mer fyrir sjonir, og thar sem meira er myndast ekki ny menning, heldur verdur menning stadarins hinum yfirsterkari og neydir thaer til adlogunar. Her i evropu er ekki “multikulturismi”, her er bara vestraen evropsk menning, her ma sja sendiherra hina ymsu menninga reyna ad selja synishorn af menningu sinni (audveldast er ad sja thetta i matarmenningu), kannski i thvi oraunverulega markmidi ad mynda thennnan margumtalada “multikulurisma”. En thaer verda ad saetta sig algerlega vid krofur stadarmenningarinnar, ellegar verdur synishornid ekki keypt.
A ferd minni hef eg hitt thrja menn fra threm heimsalfum, suduramerikumann, asiubua og evropumann. Their voru allir eins, eins klaeddir, toludu sama tungumalid (ensku), somu kaeki, somu hegdun, somu galla og somu kosti. Their tilheyrdu allir, allavega a medan ferdum theirra stod, vestraenni evropskri menningu, klaeddir i vestraen for (gallabuxur og skyrtu), toludu evropskt tungumal og svo framvegis, ekki var ad sja a thessum monnum ad their tilheyrdu sitthvorum hluta heimsins (nema a hudlit og andlisdrattum). Thessir menn hofdu ekkert synishorn sinnar menningu ad selja, ekki i fljotri sjon.
Eg for thvi ad velta fyrir mer hve vestraen menning er ordin radandi i heiminum i dag, hun er allstadar, i ollum heimshornum, a ollum menningarsvaedum. Ef thu getur ekki adlagad thig ad vestraenni menningu attu ekki samleid med “altjodasamfelaginu”. Multikulturismi thydir einnfaldlega innlinum og adlogun annarra menninga ad evropskri menningu.
I sogulegu samhengi hefur thessi throun stadid yfir nokkud lengi, einungis thau riki sem hafa lokad sig af hafa getad fordad menningu sinni fra glotun, og jafnvel thott thu lokir thig af er thad erfitt (Kina sem daemi). Folk tharf ad fara inn i svortustu skoga Amazon eda til strjabilari svaeda Afriku, til ad verda fyrir “menningarsjokki”. Hvad er eftir af menningu Ameriku, til daemis, thad er voda litid, i nordur ameriku tala their ensku, sogu svaedisins og menningu thess hefur verid sopad inn a verndada bletti thar sem indjanar (thad er ad segja theim sem ekki var utrymt) gera tilraunir til ad endulifga menningu sina. I sudur-ameriku tala their spaensku, og spaensk og portugolsk menningur hefur yfirtekid alla heimsalfuna, her hefur sogu og menningu milljona einfaldlega verid utrymt.
Thad er kannski haegt ad faera rok fyrir thvi ad vilji folk bua a akvednu svaedi se thvi hollara ad adlaga sig ad menningu svaedisins, en vid horfum upp a ad fjarlaegir heimahagar folksins seu einnig ad adlaga sig ad hinni radandi menningu timans (sem hefur reyndar aldrei verid onnur en evropsk). Nylendustefnan hefur aldrei verid a eins sterkri siglingu og nu i dag.
Thad hvort thetta se slaemt eda ekki aetla eg ekki ad segja, eg hef ekki hugleitt thad langt, eflaust er haegt ad finna rok med og a moti, og skemmtilegast vaeri natturulega ad fa thau rok i athugasemdir.
Tha er theirri hugleidingu lokid, og nu tekur vid onnur, jafnvel enn alvarlegri umraeda.
Eg held eg se ad verda cokefikill (her a eg vid Coca-cola). Thad virdist litid annad i bodi her en vorur Kokakolafyrirtaekisins, eg hef adeins einnu sinni a thessum tveim vikum keypt mer pepsi. Eg hef alltaf verid einhardur studningsmadur Pepsi gosdrykksins, en eftir ad hafa thambad thetta mikla magn af koka-kola (ekki fer eg ad drekka Fanta!) undanfarid er eg farinn ad skilja hvad gerir folk ad kokfiklum, thetta er furdulega avanabindandi, hver sopi krefst thess ad madur fai ser annan, thangad til flaskan er buinn, fyrsti og sidasti sopin er her verstur. Thetta hef eg ekki fundid med Pepsi. Eg mun athuga thetta naest thegar Pepsi stendur mer til boda, hvort somu tilfinningu verdi nad. Annars verdur mer mikid skemmt thegar eg les innihaldslysingu a kokflosku, thar stendur “inniheldur 29% af radlogum dagskammti af sykri” (a thysku ad sjalfsogdu), en rett fyrir nedan thessa setningu stendur i adeins minni stofum “i hverjum 250 ml”, thannid af halfur liter af koki inniheldur 58% af sykurthorf likamans yfir daginn!! Drekktu liter af koki og thu ert kominn langt fram yfir radlagdan dagskammt. Thetta er vidbjodur, en samt svo avanabindandi.
Tha er thessu lokid, i bili.
P.S: tvaer nyjar myndir eru komnar inn.
P.S. 2: eg las grein i fyrradag um hverfandi ahrif semikommunar i ritudu mali, og fannst hofundum thad midur, eg for thvi ad paela og aetla ad reyna ad nota thetta vanmetnasta greinamerki meira, vonandi tokud thid eftir thvi i byrjun posts.
Sunday, April 6, 2008
Kvedja fra Frankoniu
Eitthvad laug eg ad ykkur sidast thegar eg sagdist aetla til Regensburg og thadan til Vinar. Eg frestadi Regensburg um tvo daga og for thess i stad fyrst til Nurnberg, thar sem eg er nu.
Nurnberg er i hinu forna "heradi" Frankoniu (eda Frankalandi, veit ekkert hvernig madur segir thetta a islensku, en thetta heitir Franconia a ensku og Franken a thysku), thar sem aettbalkurinn Frankar bjuggu sirka 800-1050. En i dag er Nurnberg i Baejaralandi.
Thetta er svoldid serstok borg, their hafa haldid gamla borgarmurnum vid og innan hans er gamli baerinn, midbaerinn med kostulum og kirkjum. Thetta er nokkud stort svaedi sem haegt er ad vafra endalaust um, svona eins og volundarhus i skemmtigardi.
Farfuglaheimilid er vid nordurenda gamla baejarins, rett vid hlidina a gomlum kastala og er svona nokkurn vegin midaldathema sem einkennir heimilid. Fyrir utan thad er heimilid ekkert spes.
Rett i thessu var eg ad koma af einhverri "Pizzeria" i midbaenum (furdulega mikid af itolskum stodum herna) thar sem eg keypti mer pizzu og vatn, sem er ekki frasogu faerandi nema vatnid kom alla leid fra Florens, vel merkt i bag og fyrir, "Gran Reservna Firenze" og nedar a floskum mynd af svakalegri villu sem het "Villa Panna" og stod med storum stofum "Medicis" a henni, thannig ad eg thykist hafa drukkid i kvold vatn ur sama brunn og hin forna Medici aett a Florens, jafnvel var thetta einu sinni hlandid ur einhverjum adalsmanninum, madur getur bara vonad.
A morgun hyggst eg skoda adeins ummerki nasista her i Nurnberg, en borgin var i miklu uppahaldi hja Adolfi Hitler og helt hann er arlega fjoldasamkomu thar sem engu var til sparad. Eftir strid var borgin sidan adsetur rettarhalda yfir nasistum, Nurnberg Rettarholdin svokolludu.
Mig langar einnig adeins ad minnast a Munchen, thadan sem eg var ad koma, hun olli mer vonbrigdum, sennilega thvi eg hef verid med of haar vonir. Thetta er bara oskop venjuleg storborg, oftrodin af folki og barmafull af "multikulturisma", plus thad ad samgongukerfid var ekki ad virka fyrir mig.
Eg verd her i Nurnberg a morgun lika og fer snemma thann attunda til Regensburg, thar sem eg verd i thrja daga, sidan a eg bokad strax eftir thad i Zurich i adra thrja daga. Einhvern vegin gleymdi eg Vinarborg, veit ekki hvort eg kem henni inn i eftir Zurich, thad kemur bara i ljos.
Nurnberg er i hinu forna "heradi" Frankoniu (eda Frankalandi, veit ekkert hvernig madur segir thetta a islensku, en thetta heitir Franconia a ensku og Franken a thysku), thar sem aettbalkurinn Frankar bjuggu sirka 800-1050. En i dag er Nurnberg i Baejaralandi.
Thetta er svoldid serstok borg, their hafa haldid gamla borgarmurnum vid og innan hans er gamli baerinn, midbaerinn med kostulum og kirkjum. Thetta er nokkud stort svaedi sem haegt er ad vafra endalaust um, svona eins og volundarhus i skemmtigardi.
Farfuglaheimilid er vid nordurenda gamla baejarins, rett vid hlidina a gomlum kastala og er svona nokkurn vegin midaldathema sem einkennir heimilid. Fyrir utan thad er heimilid ekkert spes.
Rett i thessu var eg ad koma af einhverri "Pizzeria" i midbaenum (furdulega mikid af itolskum stodum herna) thar sem eg keypti mer pizzu og vatn, sem er ekki frasogu faerandi nema vatnid kom alla leid fra Florens, vel merkt i bag og fyrir, "Gran Reservna Firenze" og nedar a floskum mynd af svakalegri villu sem het "Villa Panna" og stod med storum stofum "Medicis" a henni, thannig ad eg thykist hafa drukkid i kvold vatn ur sama brunn og hin forna Medici aett a Florens, jafnvel var thetta einu sinni hlandid ur einhverjum adalsmanninum, madur getur bara vonad.
A morgun hyggst eg skoda adeins ummerki nasista her i Nurnberg, en borgin var i miklu uppahaldi hja Adolfi Hitler og helt hann er arlega fjoldasamkomu thar sem engu var til sparad. Eftir strid var borgin sidan adsetur rettarhalda yfir nasistum, Nurnberg Rettarholdin svokolludu.
Mig langar einnig adeins ad minnast a Munchen, thadan sem eg var ad koma, hun olli mer vonbrigdum, sennilega thvi eg hef verid med of haar vonir. Thetta er bara oskop venjuleg storborg, oftrodin af folki og barmafull af "multikulturisma", plus thad ad samgongukerfid var ekki ad virka fyrir mig.
Eg verd her i Nurnberg a morgun lika og fer snemma thann attunda til Regensburg, thar sem eg verd i thrja daga, sidan a eg bokad strax eftir thad i Zurich i adra thrja daga. Einhvern vegin gleymdi eg Vinarborg, veit ekki hvort eg kem henni inn i eftir Zurich, thad kemur bara i ljos.
Thursday, April 3, 2008
Kvedja fra Baejaralandi
I sidasta posti sagdist eg aetla til Nurnberg, thad breyttist oggulitid thar sem ekki var laus gisting. Eg for thess stad til Ulm, sem eg tiltolulega nalaegt Stuttgart, alveg a morkum Badem-Wurttemberg rikis, eg gisti reyndar i baejarhluta sem heitir Neu-Ulm, sem er i Baejaralandi.
Adalkennileiti Ulmborgar er haesta kirkja heims, Ulm Münster, eg for reyndar ekki inni hana, en skodadi hana ad utan og tok myndir.
Eg sagdi ykkur fyrir stuttu fra ferd minni nidur Rinardal, og nu er komid ad ferdalagi eftir annarri af threm mikilvaegustu am Evropu, ad thessu sinni er thad Dona. Ulm stendur vid bakka Donar, sem myndar thessi landamaeri milli Badem-Wurrtemberg og Baejaralands. Hina thridja og lengstu a Evropu a eg eftir ad taekla sidar thegar eg ferdast til Russlands, en thar a eg audvitad vid anna Volgu.
Eftir dvol mina i Ulm, for eg til Munchen, thar sem eg er staddur nu, Munchen stendur reyndar ekki vid Dano heldur vid anna Isar en thetta er bara pinu fravik, thegar eg fer hedan held eg til Regensburg, sem stendur einmitt vid Dona og stefni sidan til Vinarborgar sem einnig stendur vid anna.
Annars er eg mest i studi til ad lata mer leidast eins og er, hef litla longun til ad kikja a sofn eda skoda gomul hus.
Adalkennileiti Ulmborgar er haesta kirkja heims, Ulm Münster, eg for reyndar ekki inni hana, en skodadi hana ad utan og tok myndir.
Eg sagdi ykkur fyrir stuttu fra ferd minni nidur Rinardal, og nu er komid ad ferdalagi eftir annarri af threm mikilvaegustu am Evropu, ad thessu sinni er thad Dona. Ulm stendur vid bakka Donar, sem myndar thessi landamaeri milli Badem-Wurrtemberg og Baejaralands. Hina thridja og lengstu a Evropu a eg eftir ad taekla sidar thegar eg ferdast til Russlands, en thar a eg audvitad vid anna Volgu.
Eftir dvol mina i Ulm, for eg til Munchen, thar sem eg er staddur nu, Munchen stendur reyndar ekki vid Dano heldur vid anna Isar en thetta er bara pinu fravik, thegar eg fer hedan held eg til Regensburg, sem stendur einmitt vid Dona og stefni sidan til Vinarborgar sem einnig stendur vid anna.
Annars er eg mest i studi til ad lata mer leidast eins og er, hef litla longun til ad kikja a sofn eda skoda gomul hus.
Tuesday, April 1, 2008
Heimthra
Eg aetla litillega ad raeda adeins um thad i hverju su heimthra sem eg hef fundid fyrir bryst fram i, en thad eru adallega tveir hlutir.
Eg finn fyrir mikilli longun ad heimsaekja stadi sem eru vid sjo, mig langar ad labba eftir einhverri strandgotunni og horfa a hafid, en thad er engin hof a leid minni, ekki nema eg gefi mer tima til ad fara til Feneyja mun eg ekki sja hafid fyrr en i flugvelinni a leid til Islands. Mer finnst thetta afar furdulegt, eg hef nu ekki verid neitt serstaklega hrifinn af hafinu hingad til, thad er bara tharna, en nu thegar thar er hvergi nalaegt tha finnst manni eitthva vanta. Her er ekkert nema trjam thakktar haedir svo langt sem augad eygir, sem er tho nokkru skarra en i Hollandi thar sem ekki var ad sja hol eda votn af nokkru taegi jafnvel thott madur faeri landid endilangt.
Hitt form heimthra minnar er folgin i thvi ad fa mer ad eta. Eg hef komist af thvi nylega ad eg tholi ekki ad leita mer ad faedi, mer leidast veitingastadir og nenni omogulega ad hugsa um hvad eg eigi ad fa mer, thetta endar yfirleitt i einhverju bakarisfaedi (sem eru a hverju horni her i evropu) eda skyndimat. Hluti thessa vanda eru ad her eru ekkert nema asiskir veitingastadi, hvort sem thad heitir kinverskt, indverskt, malasyskt, persnest eda tyrkneskt. Eg er ekki mjog mikid fyrir asiskan mat. Eg skil bara ekki hvernig evropubuar geta edit allt thetta asiufaedi. Og ef thad er ekki asiskt tha er thad italskt eda ameriskt (pizzeria eda steakhouse). Eg skil ekki af hverju thad er svo erfitt ad finna thyskan mat i midbaejum borganna, eg er kannski bara ad leita a vitlausum stodum.
Kvedja
Vidar Orn
Eg finn fyrir mikilli longun ad heimsaekja stadi sem eru vid sjo, mig langar ad labba eftir einhverri strandgotunni og horfa a hafid, en thad er engin hof a leid minni, ekki nema eg gefi mer tima til ad fara til Feneyja mun eg ekki sja hafid fyrr en i flugvelinni a leid til Islands. Mer finnst thetta afar furdulegt, eg hef nu ekki verid neitt serstaklega hrifinn af hafinu hingad til, thad er bara tharna, en nu thegar thar er hvergi nalaegt tha finnst manni eitthva vanta. Her er ekkert nema trjam thakktar haedir svo langt sem augad eygir, sem er tho nokkru skarra en i Hollandi thar sem ekki var ad sja hol eda votn af nokkru taegi jafnvel thott madur faeri landid endilangt.
Hitt form heimthra minnar er folgin i thvi ad fa mer ad eta. Eg hef komist af thvi nylega ad eg tholi ekki ad leita mer ad faedi, mer leidast veitingastadir og nenni omogulega ad hugsa um hvad eg eigi ad fa mer, thetta endar yfirleitt i einhverju bakarisfaedi (sem eru a hverju horni her i evropu) eda skyndimat. Hluti thessa vanda eru ad her eru ekkert nema asiskir veitingastadi, hvort sem thad heitir kinverskt, indverskt, malasyskt, persnest eda tyrkneskt. Eg er ekki mjog mikid fyrir asiskan mat. Eg skil bara ekki hvernig evropubuar geta edit allt thetta asiufaedi. Og ef thad er ekki asiskt tha er thad italskt eda ameriskt (pizzeria eda steakhouse). Eg skil ekki af hverju thad er svo erfitt ad finna thyskan mat i midbaejum borganna, eg er kannski bara ad leita a vitlausum stodum.
Kvedja
Vidar Orn
Sudur Thyskaland, Rin og Neckar
Sael ad nyju.
Eftir ad eg yfirgaf Koln helt eg nidur Rin, sem eg fullyrdi ad se mikilvaegasta a Evropu, a leid til Heidelberg. Eg passadi mig a thvi ad taka ekki hradlestina, enda vill madur njota ferdarinnar um Rinardal. Thar eru kastalar a hverjum hol og a hverri haed, endalaust af litlum baeum og ain hlykkjast um groduvaxna dala sem mynda eitt fallegasta landslag i Evropu. Eg for nidur med Rin ad borginni Mainz thar sem lestin yfirgaf anna og helt nidur til Munchen med stoppi i Heidelberg medal annars.
Heidelberg er margt svipud borg og Munster, gamall haskolabaer med fullt af kirkjum. Stundum virdist sem eina folkid sem byr i svona borgum seu namsmenn og gamalmenni, restin er turistar. Jafnmorg apotek og spitala a jafn faa ibua hef eg aldrei sed adur. Heidelberg er tho mun meiri turista stadur en Munster, enda thekkt ferdamannaborg i Thyskalandi. Thad helsta sem gerir Heidelberg kleift ad markadsetja sig svo mikid sem ferdamannastad er kastali einn sem hvilir a haed fyrir ofan gamla baeinn. Alveg hinn finasti kastali, hljodlatur og fridsaell, hinsvegar fullt ad geta ekki skodad hann ad innan.
Beint a moti kastalanum, hinum megin vid ana, er dalitill gangstigur sem nefnist Heimspekingaleid, sagt er ad thar hafi a oldum adur their heimspekingar er kenndu vid haskolan labbad a hverjum degi til ad odlast innblastur til hafleygrar hugsunar. Upp a tedan gongustig er mjog brattur gangur en thegar thangad er komid er thad verdlaudan raustnarlega, glaesilget utsyni yfir gamla baeinn, ana og kastalann. Thvi midur for eg thennan stig arla morguns og med solina beint i augun og thar med i myndavelalinsuna, thvi urdu myndirnar ekki eins godar og eg hafdi aetlad.
Sidari deginum i Heidelberg var ad mestu eytt upp a herbergi, eg akvad nefnilega ad thvo thvott, sem tok ekki minna an tvo tima. Eg taldi mig vera buinn ad skoda svona thad mesta sem baerinn hefdi upp a ad bjoda og tok eg thvi lestina til Stuttgart i gaer.
Eg leyfdi mer thann luxus ad leigja mer herbergi med einu rumi, sem kostadi litlar 10 evrur auka pr nott (eg hef nuna komist ad thvi mamma ad internetid kostar a hostelinu 1 evru fyrir 20 min). Stuttgart er oskop venjuleg borg, litid fra henni ad segja enda hef eg kannski ekki skodad margt, bara gengid midbaeinn. Eg var hinsvegar rett i thessu ad koma af Mercedes-Benz safninu sem stadsett er i austurhluta Stuttgart. Alveg storgott safn, eg eyddi sennilega hatt i fjorum klukkutimum tharna inni enda gridarlegt magn af upplysingum tharna sem haegt er ad sjuga i sig. Allt fra fyrstu bilunum til solarknuinna framtidartaekja.
A morgun hugsa eg ad eg haldi ferdinni afram um Thyskaland og stefni eg a Nurnberg.#
Eftir ad eg yfirgaf Koln helt eg nidur Rin, sem eg fullyrdi ad se mikilvaegasta a Evropu, a leid til Heidelberg. Eg passadi mig a thvi ad taka ekki hradlestina, enda vill madur njota ferdarinnar um Rinardal. Thar eru kastalar a hverjum hol og a hverri haed, endalaust af litlum baeum og ain hlykkjast um groduvaxna dala sem mynda eitt fallegasta landslag i Evropu. Eg for nidur med Rin ad borginni Mainz thar sem lestin yfirgaf anna og helt nidur til Munchen med stoppi i Heidelberg medal annars.
Heidelberg er margt svipud borg og Munster, gamall haskolabaer med fullt af kirkjum. Stundum virdist sem eina folkid sem byr i svona borgum seu namsmenn og gamalmenni, restin er turistar. Jafnmorg apotek og spitala a jafn faa ibua hef eg aldrei sed adur. Heidelberg er tho mun meiri turista stadur en Munster, enda thekkt ferdamannaborg i Thyskalandi. Thad helsta sem gerir Heidelberg kleift ad markadsetja sig svo mikid sem ferdamannastad er kastali einn sem hvilir a haed fyrir ofan gamla baeinn. Alveg hinn finasti kastali, hljodlatur og fridsaell, hinsvegar fullt ad geta ekki skodad hann ad innan.
Beint a moti kastalanum, hinum megin vid ana, er dalitill gangstigur sem nefnist Heimspekingaleid, sagt er ad thar hafi a oldum adur their heimspekingar er kenndu vid haskolan labbad a hverjum degi til ad odlast innblastur til hafleygrar hugsunar. Upp a tedan gongustig er mjog brattur gangur en thegar thangad er komid er thad verdlaudan raustnarlega, glaesilget utsyni yfir gamla baeinn, ana og kastalann. Thvi midur for eg thennan stig arla morguns og med solina beint i augun og thar med i myndavelalinsuna, thvi urdu myndirnar ekki eins godar og eg hafdi aetlad.
Sidari deginum i Heidelberg var ad mestu eytt upp a herbergi, eg akvad nefnilega ad thvo thvott, sem tok ekki minna an tvo tima. Eg taldi mig vera buinn ad skoda svona thad mesta sem baerinn hefdi upp a ad bjoda og tok eg thvi lestina til Stuttgart i gaer.
Eg leyfdi mer thann luxus ad leigja mer herbergi med einu rumi, sem kostadi litlar 10 evrur auka pr nott (eg hef nuna komist ad thvi mamma ad internetid kostar a hostelinu 1 evru fyrir 20 min). Stuttgart er oskop venjuleg borg, litid fra henni ad segja enda hef eg kannski ekki skodad margt, bara gengid midbaeinn. Eg var hinsvegar rett i thessu ad koma af Mercedes-Benz safninu sem stadsett er i austurhluta Stuttgart. Alveg storgott safn, eg eyddi sennilega hatt i fjorum klukkutimum tharna inni enda gridarlegt magn af upplysingum tharna sem haegt er ad sjuga i sig. Allt fra fyrstu bilunum til solarknuinna framtidartaekja.
A morgun hugsa eg ad eg haldi ferdinni afram um Thyskaland og stefni eg a Nurnberg.#
Friday, March 28, 2008
Thyskaland
Morguninn eftir tok eg lestina til Kolnar, voda fin hradlest og allt, med matarvagni sem tho baud ekki upp a annad en kaffi (die Bistrovagon ist caputt eda alika heyrdi eg lestarstjoran segja i kallkerfid, a thysku, hollensku og ensku). Thegar eg stig ut ur lestinni a Koln Dom/Haubtbahnhof blaes ekki vid mer thessi mikla kirkja, Kolnardomurinn, er eg sagdi ykkur fra adan. Eg dreif mig upp a hostelid (sem er nokkurn spol fra midbaenum en samt ekki nema svona 10 min med Ubahn (nedanjardarlestinni), fekk herbergi sem var snoggt um minna heldur en i Amsterdam, adeins tvaer kojur. Thegar eg hafdi buid um rumid fer eg aftur nidur i midbae Kolnar til ad skoda frekar thessa kirkju.
Thessi kirkja var i byggingu fra 1248 til 1880, og er ein staersta gotneska kirkja heims. Thykir algert meistarastykki i arkitektur og smidi. Tvaer tilfinningar asottu mig thegar eg skodadi hana ad innan sem utan. Annarsvegar var thad hrifning, thetta er mikilfenglegt, eg neyta thvi ekki, litadar rudur svo langt sem augad eygir og dyrmaetir fornmunir a hverji syllu. Hinsvegar var thad undrun, ef ekki hneykslun sem yfirtok mig (og nu skulu their sem ekki thola noldur forda ser), thessi kirkja hefur kostad mordfjar, og morg mannslif, thad ad hun skuli hafa verid byggd af stofnun sem kennir sig vid mannud og kennir tha reglu ad hofsemi i einu og ollu se einhver fljotasta leid ad eilifri saelu sem um getur er ofar minum skilning. Thad er ekki i nafni mannudar eda hofsemi sem mannvirki a bord vid thetta er reist, nei thad er i nafni graedgi og hegoma, eins og svo margt annad sem truarstofanir heimsins vinna (ath eg sagdi ekki allt heldur margt). Fyrir utan kirkjuna voru almugabetlarar og fyrir innan hana voru betrlarar i hempum, gullslegnum. Mer fannst thad afar komiskt og langadi mikid til ad spurja prestana eda medhjalparana hvad i oskopunum their hofdu vid minn pening ad gera med allar thessar gersemar tharna inni. Vaeri nu ekki naer ad their legdu fra ser betlunarkassana, taekju sem og einn eda tvo gullhnullunga og gaefu sveltandi almugabetlurunum fyrir utan i stad thess ad bidja um meira. A kirkjan ekki ad vera liknarstofnun, hvi laetur hun tha betla fyrir utan hja ser? Paelid, thad gerir ykkur ad betri manneskjum.
Midbaerinn i Koln er oskop venjulegur, allt morandi i Mc, BK og KFC. Inn a milli finnur madur samt thyskan bakara og getur madur gaett ser a thysku bakkelsi (sem er morgum thusund klossum betra en thetta islenska sull og sver eg ad lata aldrei einn bita af thvi sulli sem vid islendingar kollum seatabraud ofan i minn munn aftur, eda thannig). Eg kikti einnig inn a listasafn eitt her i midbaenum, sem heitir Ludwig Museum, nutimalist. A myndunum fyrir utan virtist thetta vera frekar toff, pop art og nokkrar Warholskotnar myndir en thegar inn var komid var thetta nutimalistarunk af verstu gradu, tomir eda einlitir strigar og thess hattar bull. Ekki eins slaemt og thegar vid strakarnir vorum dregnir inn a Louisiana safnir i Danmorku, en nog um thad.
I dag for eg i sma ferd a ny, eg for upp a lestarstod, sa a timatoflunni lest til Munster og for um bord, ferdin tok einn og halfan tima. Munster er gomul haskolaborg, mer fannst hun virkilega skemmtileg, sennilega thvi hun er ekki eins mikil turistaborg eins og Amsterdam eda Koln, thad eru engir taelenskir, indonesiskir eda filipeyskir stadir (thad eru kannski nokkrir en their kalla sig bara asiska stadi), tharna var hinsvegar gomma af ekta thyskum kram/veitingastodum sem elda ekta thyskar pylsur med ekta thysku kartoflusalati. Eg sa einhvern litin markad og thar var einn vagn med svona pylsur og steiktar kartoflur (og nog af sterku sinnepi med), med bekkjum fyrir utan, halfgerd grill stemning, mjog skemmtilegt. Munster hefur ad geyma gridarlegan fjolda af storum kirkjum midad vid hvad borgin er litil (svona rumlega 200thusund manns) og margar mjog fallegar, lausar vid allt thetta oflaeti og glys sem einkennir til daemis kirkjuna i Koln. I Munster er einnig mjog falleg holl. Eg labbadi um baeinn i nokkra klukkutima og tok sidan aftur lestina til Kolnar og her er eg nu.
Myndir eru komnar inn her a siduna til hlidar, gerid svo vel og skodid, sidan leyfir adeins takmarkad magn i manuda thannid ad eg verd ad velja ur myndum.
Thessi kirkja var i byggingu fra 1248 til 1880, og er ein staersta gotneska kirkja heims. Thykir algert meistarastykki i arkitektur og smidi. Tvaer tilfinningar asottu mig thegar eg skodadi hana ad innan sem utan. Annarsvegar var thad hrifning, thetta er mikilfenglegt, eg neyta thvi ekki, litadar rudur svo langt sem augad eygir og dyrmaetir fornmunir a hverji syllu. Hinsvegar var thad undrun, ef ekki hneykslun sem yfirtok mig (og nu skulu their sem ekki thola noldur forda ser), thessi kirkja hefur kostad mordfjar, og morg mannslif, thad ad hun skuli hafa verid byggd af stofnun sem kennir sig vid mannud og kennir tha reglu ad hofsemi i einu og ollu se einhver fljotasta leid ad eilifri saelu sem um getur er ofar minum skilning. Thad er ekki i nafni mannudar eda hofsemi sem mannvirki a bord vid thetta er reist, nei thad er i nafni graedgi og hegoma, eins og svo margt annad sem truarstofanir heimsins vinna (ath eg sagdi ekki allt heldur margt). Fyrir utan kirkjuna voru almugabetlarar og fyrir innan hana voru betrlarar i hempum, gullslegnum. Mer fannst thad afar komiskt og langadi mikid til ad spurja prestana eda medhjalparana hvad i oskopunum their hofdu vid minn pening ad gera med allar thessar gersemar tharna inni. Vaeri nu ekki naer ad their legdu fra ser betlunarkassana, taekju sem og einn eda tvo gullhnullunga og gaefu sveltandi almugabetlurunum fyrir utan i stad thess ad bidja um meira. A kirkjan ekki ad vera liknarstofnun, hvi laetur hun tha betla fyrir utan hja ser? Paelid, thad gerir ykkur ad betri manneskjum.
Midbaerinn i Koln er oskop venjulegur, allt morandi i Mc, BK og KFC. Inn a milli finnur madur samt thyskan bakara og getur madur gaett ser a thysku bakkelsi (sem er morgum thusund klossum betra en thetta islenska sull og sver eg ad lata aldrei einn bita af thvi sulli sem vid islendingar kollum seatabraud ofan i minn munn aftur, eda thannig). Eg kikti einnig inn a listasafn eitt her i midbaenum, sem heitir Ludwig Museum, nutimalist. A myndunum fyrir utan virtist thetta vera frekar toff, pop art og nokkrar Warholskotnar myndir en thegar inn var komid var thetta nutimalistarunk af verstu gradu, tomir eda einlitir strigar og thess hattar bull. Ekki eins slaemt og thegar vid strakarnir vorum dregnir inn a Louisiana safnir i Danmorku, en nog um thad.
I dag for eg i sma ferd a ny, eg for upp a lestarstod, sa a timatoflunni lest til Munster og for um bord, ferdin tok einn og halfan tima. Munster er gomul haskolaborg, mer fannst hun virkilega skemmtileg, sennilega thvi hun er ekki eins mikil turistaborg eins og Amsterdam eda Koln, thad eru engir taelenskir, indonesiskir eda filipeyskir stadir (thad eru kannski nokkrir en their kalla sig bara asiska stadi), tharna var hinsvegar gomma af ekta thyskum kram/veitingastodum sem elda ekta thyskar pylsur med ekta thysku kartoflusalati. Eg sa einhvern litin markad og thar var einn vagn med svona pylsur og steiktar kartoflur (og nog af sterku sinnepi med), med bekkjum fyrir utan, halfgerd grill stemning, mjog skemmtilegt. Munster hefur ad geyma gridarlegan fjolda af storum kirkjum midad vid hvad borgin er litil (svona rumlega 200thusund manns) og margar mjog fallegar, lausar vid allt thetta oflaeti og glys sem einkennir til daemis kirkjuna i Koln. I Munster er einnig mjog falleg holl. Eg labbadi um baeinn i nokkra klukkutima og tok sidan aftur lestina til Kolnar og her er eg nu.
Myndir eru komnar inn her a siduna til hlidar, gerid svo vel og skodid, sidan leyfir adeins takmarkad magn i manuda thannid ad eg verd ad velja ur myndum.
Ferdin heldur afram
Thjodverjar notast heldur ekki vid islenska lyklabord, eg er farinn a skilja afhverju sumir vilja ekki ad vid gongum i ESB.
Eg hef litid komist i tolvu undanfarid, nema tha rett til a gloggva mig a mbl og thess hattar, var ad enda vid ad lesa um thessa beskotans vorubilstjora a Reykjanesbrautinni, geta aldrei verid til frids, ekki i fyrsta skipti og ekki sidasta.
En jaeja, eg hef margt farid og margt sed fra thvi eg bloggadi sidast, eg er nu staddur a internet kaffi rett fyrir utan domkirkjun i Koln, Kolnerdom, sem er eitt mest sotti stadur Thyskalands, eg er semsagt a motum nutimans (internet kaffid) og fortidar (gotnesk domkirkja).
Eftir ad eg kvaddi ykkur sidast helt eg a dalitinn leidangur um Holland, eg hobbadi upp i fyrstu lest sem eg sa a Amsterdam Centraal brautarstodinni, eda svona naestum, ferdinni var heitid til sudur Hollands, svaedi sem oft er nefnt Limburg, eg hoppadi samt fyrst ut i Eindhoven til ad fara i sma pilagrimaferd ad Philips Stadion, heimavelli PSV, eg skodadi hann ad utan og kikti inn i PSV budinni og fannst hun afar skondin. Eindhoven er mjog serstok borg, hun er svona svolitil idnadarborg, og byggir a storum hluta idnad sinn a einu fyrirtaeki, Philips raftaekjum, eg taldi einhverjar -thrjar risablokkir sem inniheltu adeins skrifstofur thessa fyrirtaekis, staersta ithrottalid borgarinnar er lika nefnt i hofudid a fyrirtaekinu, PSV (Philips Sports Vereniging) og vollurinn lika.
Thegar eg var buinn ad skoda fotboltavollinn helt eg beinustu leid aftur a brautarstodina og helt fer minni til Limburg afram, lestin endadi a borg sem heitir Maastricht og for eg thar ut, thetta er gomul borg med gomlum husum, fullt af flottum kirkjum og svoleidis, eg labbadi adeins um midbaeinn, og fann sidan nokkud afar toff. Inn i midbaenum var buid ad breyta kirkju nokkurri, sem hafdi verid i nidurnyslu, i flennistora bokabud, thar voru baekur um allt milli himins og jardar og eflaust haegt a gleyma ser lengi i henni, ef madur kann hollensku thad er a segja, eg kann hanna ekki og skodadi thvi adeins baekur a ensku og fann litid sem vert var a eyda evrunni a. En thetta var mjog "svalt" engu ad sidur.
Lestin alla leid til baka tok 2 tima, fint dagsferdalag sem eg hefdi notid mun meir ef vedrid hefdi verid betra.
Eg hef litid komist i tolvu undanfarid, nema tha rett til a gloggva mig a mbl og thess hattar, var ad enda vid ad lesa um thessa beskotans vorubilstjora a Reykjanesbrautinni, geta aldrei verid til frids, ekki i fyrsta skipti og ekki sidasta.
En jaeja, eg hef margt farid og margt sed fra thvi eg bloggadi sidast, eg er nu staddur a internet kaffi rett fyrir utan domkirkjun i Koln, Kolnerdom, sem er eitt mest sotti stadur Thyskalands, eg er semsagt a motum nutimans (internet kaffid) og fortidar (gotnesk domkirkja).
Eftir ad eg kvaddi ykkur sidast helt eg a dalitinn leidangur um Holland, eg hobbadi upp i fyrstu lest sem eg sa a Amsterdam Centraal brautarstodinni, eda svona naestum, ferdinni var heitid til sudur Hollands, svaedi sem oft er nefnt Limburg, eg hoppadi samt fyrst ut i Eindhoven til ad fara i sma pilagrimaferd ad Philips Stadion, heimavelli PSV, eg skodadi hann ad utan og kikti inn i PSV budinni og fannst hun afar skondin. Eindhoven er mjog serstok borg, hun er svona svolitil idnadarborg, og byggir a storum hluta idnad sinn a einu fyrirtaeki, Philips raftaekjum, eg taldi einhverjar -thrjar risablokkir sem inniheltu adeins skrifstofur thessa fyrirtaekis, staersta ithrottalid borgarinnar er lika nefnt i hofudid a fyrirtaekinu, PSV (Philips Sports Vereniging) og vollurinn lika.
Thegar eg var buinn ad skoda fotboltavollinn helt eg beinustu leid aftur a brautarstodina og helt fer minni til Limburg afram, lestin endadi a borg sem heitir Maastricht og for eg thar ut, thetta er gomul borg med gomlum husum, fullt af flottum kirkjum og svoleidis, eg labbadi adeins um midbaeinn, og fann sidan nokkud afar toff. Inn i midbaenum var buid ad breyta kirkju nokkurri, sem hafdi verid i nidurnyslu, i flennistora bokabud, thar voru baekur um allt milli himins og jardar og eflaust haegt a gleyma ser lengi i henni, ef madur kann hollensku thad er a segja, eg kann hanna ekki og skodadi thvi adeins baekur a ensku og fann litid sem vert var a eyda evrunni a. En thetta var mjog "svalt" engu ad sidur.
Lestin alla leid til baka tok 2 tima, fint dagsferdalag sem eg hefdi notid mun meir ef vedrid hefdi verid betra.
Tuesday, March 25, 2008
Tha er eg lentur her i Hollandi, flugid tok taepa 3 tima og eg var kominn med toskuna og a leid i lestina rumlega eitt. Eins og sest eru lyklabord her ekki tilbuin fyrir islenska stafi, villimenn.
Thad tok agaetis tima ad taka lestina inn i midborgina og finna sidan bevitans sporvagninn sem atti ad fara med mig ad farfuglaheimilinu, en thad voru meira min heimskupor.
Loksins, naerri dauda en lifi af threytu i baki og iljum, komst eg inn a hotel herbergid og losadi mig vid bakpokann, for sidan aftur ut til ad finna mer faedi, that var litill glaesibragur yfir thvi, bara einn whopper a BK, thessir nidurlendingar eru ad morgu likir okkur islendingum, thetta uppgotvadi eg a BK, their, eins og vid, saetta sig ekki vid ad eta bara tomatsosu med fronskunum heldur eiga their serstaka fronskusosu, sem er orugglega sama majones sullid og thessi kokteilsosa okkar.
Eg get ekki tengt myndavelina vid tolvuna her, allt laest inn i einhverjum kossum, thvi koma engar myndir strax.
Eftir holmgonguna vid Hamborgarakonginn rafadi eg adeins um hverfid, eg hef ekki enn attad mig a thvi hve langt hotelid er fra midbaenum, eg endadi sidan a Museumplein sem er her rett hja og eins og nafnid gefur til kynna er thetta litid torg/gardur thar sem morg helstu sofn Amsterdam borgar eru stadsett, eg akvad ad kikja i Rijksmuseum, rikissafnid, thar er saga Holland vardveitt i malverkum og fjarsjodum., fullt af verkum eftir Rembrandt og Vermeer.
Eftir safnaturinn var eg gjorsamlega daudur og dreif mig hingad a farfuglaheimilid og settist vid tolvu og hof thennan post.
Thad er eins gott ad ykkur liki thvi klukkutiminn her kostar litlar 5 evrur, 585 ISK. Thetta hefur verid mun dyrara en eg atti vona a, svona sjoppufaedi, samlokur og sodavatn kostar jafn mikid og heima, safnid kostadi 1117 kronur og margt smalegt.
Vedurlega sed for eg ur oskunni i eldinn, her kyngir nidur snjonum, reyndar er nidurkoman ekki stodug. Hitin er rett yfir frostmarki.
kvedja fra Nidurlondunum
Vidar Orn
Thad tok agaetis tima ad taka lestina inn i midborgina og finna sidan bevitans sporvagninn sem atti ad fara med mig ad farfuglaheimilinu, en thad voru meira min heimskupor.
Loksins, naerri dauda en lifi af threytu i baki og iljum, komst eg inn a hotel herbergid og losadi mig vid bakpokann, for sidan aftur ut til ad finna mer faedi, that var litill glaesibragur yfir thvi, bara einn whopper a BK, thessir nidurlendingar eru ad morgu likir okkur islendingum, thetta uppgotvadi eg a BK, their, eins og vid, saetta sig ekki vid ad eta bara tomatsosu med fronskunum heldur eiga their serstaka fronskusosu, sem er orugglega sama majones sullid og thessi kokteilsosa okkar.
Eg get ekki tengt myndavelina vid tolvuna her, allt laest inn i einhverjum kossum, thvi koma engar myndir strax.
Eftir holmgonguna vid Hamborgarakonginn rafadi eg adeins um hverfid, eg hef ekki enn attad mig a thvi hve langt hotelid er fra midbaenum, eg endadi sidan a Museumplein sem er her rett hja og eins og nafnid gefur til kynna er thetta litid torg/gardur thar sem morg helstu sofn Amsterdam borgar eru stadsett, eg akvad ad kikja i Rijksmuseum, rikissafnid, thar er saga Holland vardveitt i malverkum og fjarsjodum., fullt af verkum eftir Rembrandt og Vermeer.
Eftir safnaturinn var eg gjorsamlega daudur og dreif mig hingad a farfuglaheimilid og settist vid tolvu og hof thennan post.
Thad er eins gott ad ykkur liki thvi klukkutiminn her kostar litlar 5 evrur, 585 ISK. Thetta hefur verid mun dyrara en eg atti vona a, svona sjoppufaedi, samlokur og sodavatn kostar jafn mikid og heima, safnid kostadi 1117 kronur og margt smalegt.
Vedurlega sed for eg ur oskunni i eldinn, her kyngir nidur snjonum, reyndar er nidurkoman ekki stodug. Hitin er rett yfir frostmarki.
kvedja fra Nidurlondunum
Vidar Orn
Saturday, March 22, 2008
Upphafspóstur
Þá hef ég opnað þessa síðu í þeim tilgangi að setja hér inn sögur, myndir og þess lags, bara öllu sem tengist ferðalagi mínu.
Ég ætla aðeins að útskýra þessa ferð mína, ég legg í hann núna á þriðjudagsmorgun, flýg til Schiphol í Amsterdam og flýg þaðan aftur 24. apríl næstkomandi, sumardaginn fyrsta hér á fróni. Ég hef því heilan mánuð til að flækjast um Evrópu þvera og endilanga. En það ætla ég þó ekki að gera, ég hef ákveðið að halda mig við vestur og mið Evrópu, þ.e. þýskumælandi löndin þrjú, Holland og vonandi einhverjir smátúrar inn fyrir landamæri Frakklands og Ítalíu. Austur-Evrópu og Suður-Evrópu eru efni í annan túr sem ég fer ef til vill seinna.
Ég ætla að reyna að gista á farfuglaheimilum, en hvur veit nema ég veit mér þann lúxus að gista eina og eina nótt í gistiheimili, B&B eða ódýru hóteli.
Ég er með Interrail eins mánaðar passa sem gildir um vestur Evrópu, kostaði mig litlar 46þúsund krónur. Ég held samt að það borgi sig fljótt upp. Ég flýg út og heim með Icelandair og fékk miðanna á 35þúsund samtals, ágætur díll svosem.
Endilega, ef þið hafið farið til þessarra landa bendið mér á skemmtilega staði til að heimsækja, eða þvíumlíkt.
Subscribe to:
Comments (Atom)